zaman dediğin geçer. lakin içimde bıraktığın bu hisler; gülsem de bedenimi tüketen bir hastalık misali gibi, iyileşmezler.
“ve seni her zaman sevdiğimi unutma. başka bir yer varsa orda tekrar görüşürüz. yoksa da, seni tanımak benim cennetimdi.”
delirdiğimi ilk defa hissettim. bir ses aradım. her köşeye gittim. ellerimi bırakıp, ağzımla aradım. bir yerlere çarpa çarpa yürüdüm. kimseden özür dilemedim. tanınan yerlerden kaçmadım. fark edilmiyordu. kanlarımı akıttım. gözleri olanlar körmüş gibi davrandı. umursamadım. hep yapıldı dedim. söylendim. sürekli söylendim. bağırmaktan kaçınmadım. sağır değildiler. sağır-mış gibi davrandılar. devam ettim söylenmeye kimse bir şey demedi. dilleri yokmuş gibi davrandılar. hiç varolmamış gibi durdular. gidip ağaçlara ağladım. topraklara bıraktım. yetmedi. ağaçlara bile yetemedim. koskoca dünyada o kadar ses varken, bir ses bile duymadım.
sarhoş olduğun zamanlarda yanında olmayı isterim. öylece saçma sapan konuşmalarını, davranışlarını izlemek. sonra daha fazlasını müsaade etmemek. çünkü çok güzel oluyorsundur eminim. ayılman için seni suyun altına sokup, sert bir kahve yaparım. soğukla pek aran yoktur. aynı şekilde acıyla. kaçışın yok. ayılmadan önce ilk ve son dansımızı yapalım mı? parmak uçların, parmak uçlarıma denk düşsün. mucize gibi. değil mi? bunları dilerken orda tek başına oturıyorsun. kalabalığın içinde tek başınasın. hadi kalk, bana uğra. söz. çok söz. hiçbir şeyi hatırlatmayacağım.
seni unuttum. seni unuttum. seni unuttum. seni. unuttum. diye tekrar ederek, o sokaktan geçtim. bunca zaman sonra yoktun. şimdi neden. niye ağladın. niye ağladık. bıraktığın etkiyi parçalamak istiyorum. tüm parçaları oturmuşken, seni hiç anımsamamışken illa bir yerlerden çıkıyorsun. parçaları kaybettiriyorsun. o kapıyı sert bir şekilde suratıma kapatırken, deliğinden dahi bakmamışken ne diye? git. n'olur git. hiçbir yere dokunma. izlerini kazımaktan soyuldum. kalmadım. sen öylece devam ederken, ben ne diye.
üç sene. neden hâlâ peşimdesin?
bir şeyleri değiştirmem gerek. bazı şeylerin anlamını çözmek, kendimi bir yerlerde bulmam gerek. bu kadar kayboluş yeterli. bir sokak köşesinde kendimle çarpışmak istiyorum. kendimi hatırlamak istiyorum. bu yollar çok uzun. ne kadar gidersem gideyim, adımlarım bir sonuca varmıyor. sanki o yola, bir yol daha eklemişler gibi. yolu bıraktığım zamandan beri, geçerken şarkılar mırıldamayı bıraktım. gökyüzüne bakmayı unuttum. bıraktığım yerde öylece kaldım. yerde duran taşın yerini değiştirmek için bile birçok şey düşünüyorum. bunun. sonu. ne.